• Kino
  • Mapa
  • Ogłoszenia
  • Forum
  • Komunikacja
  • Raport

Jarmark św. Dominika z perspektywy sprzedawcy

Aleksandra Wrona
13 sierpnia 2022 (artykuł sprzed 2 lat) 
  • Praca na Jarmarku św. Dominika jest wyczerpująca i wymagająca, ale niesie też sporo satysfakcji.
  • Praca na Jarmarku św. Dominika jest wyczerpująca i wymagająca, ale niesie też sporo satysfakcji.
  • Praca na Jarmarku św. Dominika jest wyczerpująca i wymagająca, ale niesie też sporo satysfakcji.
  • Praca na Jarmarku św. Dominika jest wyczerpująca i wymagająca, ale niesie też sporo satysfakcji.

Jarmark św. Dominika dobiega końca, w niedzielę kupcy oddadzą miastu symboliczny klucz do bram miasta, a  w poniedziałek wieczorem zwiną się ostatnie kramy . Dla jednych będzie to rozpoczęcie upragnionych wakacji, dla innych powrót do rzeczywistości, a jeszcze inni obetrą łzę wzruszenia, bo jarmark to nie tylko handel, ale też całe "jarmarczne życie", które potrafi dostarczyć wielu wspomnień.



Handel na jarmarku o jeden dzień dłużej Handel na jarmarku o jeden dzień dłużej

Czy pracowałe(a)ś kiedyś w handlu?

Trudy jarmarcznego życia



Jarmark św. Dominika darzę dużym sentymentem i choć od kilku lat odwiedzam go jedynie jako kupująca, to w czasie studiów przez cztery sezony miałam możliwość poznania go z perspektywy sprzedawcy. Jarmarczne życie zapisało się w mojej pamięci jako trudne i radosne jednocześnie.

Pracę na jarmarku dostałam z ogłoszenia. Byłam studentką, szukałam dodatkowej pracy, która jednak nie zajmie mi całych wakacji. Jarmark był do tego idealny - trzy tygodnie bardzo intensywnej pracy, dobry zarobek (jak na tamte czasy) i późniejsza laba. Przez trzy lata sprzedawałam obrazy, przez rok minerały, za każdym razem na najprostszym rodzaju stoiska - pod parasolem, których obecnie na jarmarku już nie ma. I dobrze, bo walka z parasolem przypominała niejednokrotnie walkę z wiatrakami. Parasole przewracały się na wietrze, przeciekały, psuły, a stoisko i tak trzeba było rozłożyć.

Zobacz także: Kradzież na Jarmarku na ponad 60 tys. zł



Chociaż stoiska handlowe na jarmarku otwarte są od godz. 10 do 20, to na miejscu trzeba było pojawić się odpowiednio wcześniej, żeby rozłożyć towar. W sumie wychodziło to ok. 11 godzin pracy, dzień w dzień, bez wytchnienia, przez całe trzy tygodnie. Trzęsący się stoliczek, wiecznie upadające sztalugi i kilogramy płócien czekające na rozwinięcie. I powtórka z rozrywki pod koniec dnia, kiedy stoisko trzeba było zwinąć. A w międzyczasie dziesięć godzin na ulicy, nieważne czy świeciło słońce czy padał deszcz. Pogoda potrafiła zmieniać się kilka razy w ciągu dnia, dlatego trzeba było przygotować się na każdą ewentualność, a najlepiej nawiązać znajomości ze sprzedawcami z drewnianych domków, którzy przygarniali tych spod parasoli pod swój dach w czasie ulewy. Ale do jarmarcznych znajomości jeszcze wrócę.

  • Praca na Jarmarku może być początkiem wielu ciekawych znajomości.
  • Praca na Jarmarku może być początkiem wielu ciekawych znajomości.
  • Praca na Jarmarku może być początkiem wielu ciekawych znajomości.
  • Praca na Jarmarku może być początkiem wielu ciekawych znajomości.
  • Praca na Jarmarku może być początkiem wielu ciekawych znajomości.

Praca z klientem



"Nie zna życia ten, kto nie pracował z klientem" mówią niektórzy i ciężko mi się z tym zdaniem nie zgodzić. A praca na jarmarku jest o tyle specyficzna, że w słoneczne dni ruch bywa naprawdę duży, godziny lecą jak minuty, a o upływie czasu informuje jedynie bolący z głodu brzuch, bo kiedy jest się samym na stoisku, to i po kanapkę sięgnąć trudno. Do tego odpowiadanie dziesiątki razy na godzinę na te same pytania, nieustanna czujność, czy ktoś nie próbuje właśnie podwędzić czegoś ze stoiska, no i mistrzowie targowania, nie przyjmujący do wiadomości, że stoisko nie jest moje i nie mogę dowolnie obniżać na nim cen. Zdecydowanie jest to praca, która oprócz wytrzymałości uczy też dużej cierpliwości.


Jarmarczne znajomości



Oprócz wielu trudów jest jednak coś co wpłynęło na to, że pracę na jarmarku wspominam z ogromnym sentymentem. A są to ludzie, którzy handlowali na tych samych ulicach co ja. Spędzając obok siebie 70 godzin w tygodniu nie sposób nie nawiązać znajomości. W czasie tych jarmarcznych lat spotkałam wiele osób, z którymi kontakt mam do dziś. Pawła, który sprzedawał kapelusze, Maję i jej kolorowe kubki, Marcina, który zaczynał od kilkunastu uszytych przez siebie toreb, a skończył jako właściciel własnej marki i wiele innych osób, które dzieliły ze mną trudy i radości jarmarcznego życia. A radości także było wiele, bo gdy pogoda nie dopisywała i klientów było mało, to wspólny czas był na wagę złota. Młodość dodawała nam sił, żeby po zamknięciu stoiska jechać jeszcze wspólnie na plażę albo urządzić grilla. Ale co to był za grill! W końcu jedni sprzedawali kiełbasy, inni piwo, a jeszcze inni chleb, także zaopatrzenia nam nie brakowało.

Kiedy przechadzam się uliczkami Jarmarku wracają do mnie wszystkie te wspomnienia. Dla jednych jarmark to hałas, zgiełk i utrudnienie, dla innych to tymczasowy dom i życiowa przygoda. Wszystkim sprzedającym życzę zasłużonego odpoczynku po jego zakończeniu.

Opinie (79) 6 zablokowanych

Wszystkie opinie

  • Sprzedawcy (9)

    Wszystko spoko tylko szkoda ze 90% z nich wciska ludziom tandetę sprowadzona z chin za jakieś kosmiczne pieniądze.
    Langosz około 15-17 zl a u Polskiego Janusza najtańszy 25 także coś tu nie pasuje.

    • 93 20

    • (5)

      rewor zapłac 9 tysiecy za stoisko na 3 tygodnie do tego oplac zus pracownika i podatki kup towar oplac media itd
      i sprzedawaj tam langosze nawet po 10zl :)

      • 11 17

      • Jo jo za 2 zł ligoż z kaszub

        • 0 7

      • (1)

        Jakoś 100 metrów obok sprzedają za 15 a nie 25

        • 12 5

        • ale 100 metrów dalej na tereniu jarmarku czy juz poza nim ? moze ten za 25 placi te 9 tysiecy za miejsce a ten drugi 1,5 tys

          • 2 1

      • i jeszcze 10 % od przychodu

        • 0 0

      • Nie mam zamiaru opłacać jego 9 tysiecy za stoisko na 3 tygodnie, zus pracownika i podatki, zakup towaru i media itd.
        "Jeśli ktoś nie jest w stanie prowadzić działalności gospodarczej w takich warunkach, to znaczy, że się do niej po prostu nie nadaje".

        • 0 0

    • Jakie 90%??? Może ze 30.

      Chyba dawno na jarmarku nie byłeś. Chińszczyzny jest z roku na rok coraz mniej.

      • 5 2

    • Podoba mi się ta nienachalna propaganda "prawdziwych langoszy " myślę sobie że jak byście byli faktycznie tak dobrzy, nie potrzebowali byście tych tanich zabiegów. Weźcie się skupcie na placku, a nie ciągle klepiecie falszywe opinie na necie.

      • 1 2

    • A jak ci wciskają tę chińszczyznę ? Podchodzisz patrzysz ze chińszczyzna i odchodzisz, nikt za tobą nie będzie gonił żebyś kupił

      • 6 0

  • Opinia wyróżniona

    Handel po gastronomii najtrudniejszym zawodem na swiecie! (17)

    Nikt tak dobrze nie pozna humorów klienteli , współpracy z dostawcami, producentami, kontrolami państwowymi , złodziejami, naciągaczami, awanturnikami, żebrakami jak sprzedawca i kelner.
    Po 15 latach pracy w obu zawodach nie życzę nikomu tego błędu który kiedyś popełniłem wchodząc w te branże.
    Sa one tak samo ciężkie i chwilami nieznośne jak sprawiają przyjemność i satysfakcje. Tak samo nienawidzę handlu jak go kocham!

    • 94 16

    • (2)

      Chyba znasz tylko kilka zawodów na krzyż skoro uważasz, że handel i gastronomia to najtrudniejsze zawody :D

      • 17 16

      • (1)

        Zaiste, są to bardzo trudne zawody. W każdym z nich masz doczynienia z najgorszym materiałem- ludźmi. Prosta droga do samobója jak pomyślisz że oni wszyscy mają takie same prawa jak Ty....

        • 12 3

        • Owszem, ale jest spora różnica między bardzo trudne, a najtrudniejsze.

          • 2 1

    • A ile liści dostałeś

      • 3 10

    • A zgryz kto jej ustawiał

      • 1 7

    • Żartujesz chyba (7)

      To jeden z łatwiejszych zawodów. Nie trzeba mieć wiedzy, praca w stabilnym środowisku do tego bezpiecznym. Co ma powiedzieć pielęgniarka która nocami pracuje która musi uważać na ludzkie życie która ma gorszych klientów ... Strażak, kierowca itp to są prace w których odpowiadasz za ludzkie życie masz doczynienia z gorszym elementem. A tu co strach jak mi ze stoiska snikersa ukradną

      • 18 14

      • (3)

        Nie mówiąc już o pracy np. na platformie wiertniczej

        • 16 2

        • praca (2)

          albo spawanie dna wewnętrznego sekcji statku

          • 9 2

          • (1)

            albo pod wodą na głębokości 100m...

            • 7 3

            • Albo polityka

              Szczególnie na początku drogi.

              • 3 9

      • Tak...Strażak...bahaha:) 80% służby przesypia za pieniądze podatnika (2)

        albo dostaje kasę za granie na konsoli i ping ponga:)
        Przykro mi to mówić ale mój kuzyn jest strażakiem.... i na 200 godzin w miesiącu akcji ma ok 20 godzin...reszta to lanie wody i ratowanie kotów :)

        • 7 10

        • jak Ci się będzie palić chciałbyś żeby przyjechał czy nie? (1)

          to nie marudź!. Wojskowi też są potrzebni a wojny odpukać nie ma u Nas

          • 7 5

          • tacy wojskowi, ze jak wojna wybuchnie to pierwsi z bolem glowy paluszka i czego tam jeszcze beda uciekac. Oni tam sa dla szybkich emerytur, nie z powolania do obrony. Bronia co najwyzej wlasna d*pe.

            • 0 0

    • Racja (2)

      Praca w handlu zniszczyła moje zdrowie psychiczne i fizyczne. Nigdy więcej!

      • 12 2

      • (1)

        Handlowałaś narkotykami?

        • 5 11

        • Jej życie, nie klientów.

          • 6 1

    • Pracowałam w handlu i rzuciłam tę pracę, bo była zbyt nudna. Jedyna trudność w tym zawodzie, to znoszenie monotonii.

      • 1 1

  • Z pracą

    Jest tak: wszędzie dobrze gdzie nas nie ma....

    • 29 1

  • Opinia wyróżniona

    (2)

    Fajnie jak się jest młodym.Entuzjazm,nowe znajomości,imprezy po pracy do rana.Nawet słabe wynagrodzenie wówczas nie przeszkadza bo mieszka się z rodzicami.Dopiero potem przychodzi proza życia-rodzina-dzieci-kredyt do końca życia ,ale pozostają wspomnienia tamtych lat...większość zapewne już dawno za granicą układa sobie życie.

    • 33 10

    • Bierz jakiś antydepresant

      • 5 7

    • Tobie raczej nie wyszło.

      Ahahahaha.

      • 4 7

  • Jak ognia będę unikać ryby na mieście po tej katastrofie w Odrze. Czemu? Nie zdziwionym się, jakby gastronomowie zbierali martwe ryby by potem sprzedać je z frytkami za 150zl:)

    A już w temacie, czy na jarmarku w tym roku sprzedaje słynna solara ze stogów? Tak od wkladeczek do butów sprzedawanych w tunelu przy dworcu:)?

    • 28 10

  • "Stanowisko nie jest moje" - i to jest powód dlaczego część stanowisk omijam szerokim łukiem (3)

    Na jarmarku powinni się wystawiać rzemieślnicy, wytwórcy sprzedawanych dóbr. To powinna być okazja do porozmawiania o danym produkcie, w jaki sposób go wytworzono i jaka jest historia firmy. A u nas to ktoś wstawia studenta i jakiś towar z hurtowni, i grunt żeby kasa się zgadzała. Co raz więcej takich stanowisk. Smutne to.

    • 103 20

    • Historia firmy, jak produkt wytworzono - chyba coś ci się bardzo nudzi w życiu ...

      O wytwarzanie to możesz ew. pytać sprzedawcę repliki miecza samurajskiego... czy krzyżackiego. Przy czym i tak będzie wiedział, że nie kupisz, że z nudów pytasz.

      • 16 7

    • A kogo obchodzi historia firmy itd ? Jak Ci się nudzi to idź na spacer !

      • 4 5

    • Chcesz pogadać spotkaj się z kumoszką , tam wystawiają się ci którzy chcą sprzedać towar i na tym zarobić a nie pogadać z Tobą

      • 1 2

  • Jak w obozie

    • 8 0

  • Te ceny to kosmos (1)

    jeśli chleb ma kosztować 30 złotych to tylko na jarmarku, windują tak ceny że hoho

    • 23 6

    • Przyjeżdżaj się, zapłacisz 50......

      • 1 3

  • Nigdy nie byłem w Gdańsku na jarmarku. (2)

    • 11 13

    • A ja żałuję, że gdzieś w 1986 być nie mogłem

      Ale nie miałem się gdzie zatrzymać tanio choć na jedną noc. Bo z dwa dni bym połaził i dopiero powrót pociągiem do domu.

      • 3 3

    • i bardzo dobrze,

      po co sie pchać w ciżbe szlifujacych chodniki

      • 2 2

  • W połowie lat 80-tych skórę z łosia i adidasy sprzedawałem (1)

    Wcześniej coś sam robiłem i co tydzień przez kilkanaście miesięcy sprzedawałem, aby dorobić. O charakterze technicznym, nie że szycie toreb czy pasków. A tu brat i jego kolega ze studiów pojechali, brat na zawody do Bułgarii, tamten do ZSRR na Łotwę czy do Estonii. Różne rzeczy na handel przywieźli, brat Adidasy na licencji w Bułgarii robione, chałwę w puszkach, koszulki matroski.Tamten kawior (puszki), skórę łosia, jakieś bluzki. Zgłodnieli, poszli kupić sobie zapiekanki z jakiejś przyczepy.Giełda jedna z większych w Polsce. Ja zostałem na stoisku, nawet cen wszystkiego nie znałem. Brat chciał za Adidasy 9tys., ostatecznie 8? Aby znikli na horyzoncie, już podniosłem na 10. "Panie, tam pod drzewami po 8 tys. mają" - Co pan powiesz? No idź pan szybko i kupuj, bo jeszcze im się skończą". Publika nie chciała kupić za 9,5? To cenę podniosłem na 13 tys. Tu już marudzenie (ale co, tylko jedna para była do sprzedaży, nie 4), i chłopak nieźle ubrany kupił; nie no oczywiście, klient musi coś utargować, niech będzie 12. Ale najlepszy cyrk był z tą skórą łosia. Ludzie tak z ciekawości tylko pytali, do mieszkania w bloku nie bardzo pasowało. Ale część zamożnych była, prywaciarze czy ich żony (charaktery nie bardzo, chciwe toto było)usiłowali znacznie zbić cenę wynajdując wszelkie możliwe (często zmyślone) defekty. O, panie, włosy wypadają /co było nieprawdą/, dam 12 tysięcy, a nie 22. Albo: o, a tu dwie dziury są (nie widziałem, widać radziecki myśliwy musiał 2 razy strzelić). To potem mówiłem: "mocna sztuka była, sam upolowałem, musiałem poprawić, jeden pocisk nie wystarczył ! Mocna zdrowa sztuka, to i włos silny !" Jakiś gościu do mnie na ucho: panie, nie mów pan tak, toż jest zakaz polowań na łosie, jeszcze problemy będą! A ja - nie, tak oficjalnie to niby z ZSRR przywiezione - A to przepraszam itp. /Ale się ubawiłem... Oczywiście nie sprzedałem.Ale bo cenę sztywną ten kolega brata ustawił. Ja handlowiec, bym z kolei bardziej opuścił. Ale ile rozrywki miałem z tych bogaczy.

    • 18 8

    • Oczywiście, mam nadzieję, że jest to jasne - sprzedawałem bratu i jego koledze za darmo, a nie, że coś z tego dla mnie

      Mieli pójść na 20 minut, a nie było ich ponad godzinę. Poszli sobie jeszcze pooglądać, co tam w alejkach sprzedawano, wszak kwalifikowany personel (czyli mnie) zostawili na stoisku. A ja miałem dokładnie, jak w artykule od słów "Do tego odpowiadanie dziesiątki razy na godzinę na te same pytania..." Ci zamożni kombinatorzy od targów o skórę łosia to już mnie, szczerze mówiąc, no powiedzmy,że zirytowali. Brat wrócił "o, widzę, że Adidasy się sprzedały" i z lekką nadzieją "z 8,5 dało się wziąć?". A ja na to wyciągając i zaczynając odliczać mu pieniądze: "8,5? - Jakie 8,5? Za 12 ci sprzedałem". Aż go zatkało. "Przecież za 9 kupić nie chcieli..." - "Ano widzisz". Po prostu znaczna część ludzi to byli tak naprawdę spacerowicze, co z nudów o cenę pytali, ale nawet umiarkowanie nie byli zainteresowani kupnem. Przyjechali na taką giełdę nie że kupić, a głównie połazić, popatrzeć, bo w sklepach towary były znacznie skromniejsze. Poza Peweksem. A na takiej giełdzie to bywał i nowy sprzęt stereo, radiomagnetofony firm typu Sony, przywiezione z Zachodu np. przez oficerów marynarki handlowej. I powiezione w Polskę, poza 3M, bo tu nasycenie raczej było tym towarem. Oczywiście, koszulek, kawioru czy chałwy też wtedy trochę sprzedałem, ale tu nic ciekawego do opisywania nie było.

      • 4 2

alert Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.

Pracodawcy w Trójmieście

Forum

  • pożyczki Ostatni post: 1 dzień temu
    (1 post)

Najczęściej czytane