Wiadomości

Ciekawe zawody: Ratownik medyczny - bohater za najniższą krajową

Najnowszy artukuł na ten temat

Ciekawe zawody: specjalista ds. lokacji

Karol Bączkowski od 12 lat pracuje jako ratownik medyczny w pogotowiu ratunkowym.
Karol Bączkowski od 12 lat pracuje jako ratownik medyczny w pogotowiu ratunkowym. fot. Edyta Steć/Trojmiasto.pl

W dzisiejszym odcinku cyklu "Ciekawe zawody" o swojej trudnej, szczególnie w obecnej sytuacji, pracy ratownika medycznego opowie Karol Bączkowski. W ubiegłym miesiącu o zawodzie swatki opowiadała Małgorzata Bambrowicz. Kolejny wywiad już za miesiąc.



Jak to się stało, że ratujesz ludziom życie?

Karol Bączkowski: To był przypadek. Chciałem studiować kryminalistykę, ale przypadkowo zobaczyłem rekrutację na ratownictwo i pomyślałem, że to może być dobry pomysł.

Idąc na studia przyszły ratownik wie, czego się spodziewać w pracy?

- Najczęściej nie wie. Przez całe studia czujemy się jak wybrańcy, bo będziemy ratować ludziom życie. Jesteśmy zapatrzeni w tę piękną wizję niosących pomoc. W to, że ludzie będą nas za to cenić, a państwo wynagradzać. Jak szedłem na studia było wielu chętnych, teraz jest ich coraz mniej. Myślę, że niedługo w ogóle będzie problem, żeby liczba chętnych była równa liczbie miejsc pracy.

Czy byłbyś w stanie wykonywać pracę ratownika medycznego?

tak, myślę, że bym się w niej odnalazł/a 16%
musiał(a)bym spróbować, bo nie jestem pewny/a, czy by mnie to nie przerosło 20%
na pewno nie dał(a)bym rady nawet jednego dnia tak pracować 51%
już ją wykonuję, jestem ratownikiem medycznym 13%
zakończona Łącznie głosów: 435
Co się dzieje z tą wizją, jak zaczynacie pracę? Jak różni się od rzeczywistości?

- To jest zupełnie inny świat. Zakładasz, że będziesz ratować ludzi, a potem jedziesz, bo ktoś się zapił i leży na ulicy, albo do kogoś, kogo brzuch boli od miesiąca, ale mu się nie chce iść do lekarza. Nieważne, że w tym czasie, dwie ulice dalej, może umierać dziecko lub matka na zawał, ale karetka do nich nie dojedzie i jest blokowana.

Wymieniłeś to jako pierwsze, bo najbardziej irytuje ratowników?

- To nie przypadek. To poczucie, że jedziemy po nic, że zabraknie karetki dla twojej mamy czy moich dzieci, bo ktoś jest egoistą, a przecież karetek na cały Gdańsk jest 13. To niszczy psychikę bardziej niż krzyki, urwana noga podczas wypadku czy nieudana reanimacja. Bo skala nieuzasadnionych wezwań karetek w Polsce jest olbrzymia. Ludzie często kłamią przez telefon, niby jedziemy do wysokiej gorączki, a to 37 stopni i kogoś plecy bolą od roku, pytamy czy człowiek pił, to kłamie, że wcale, potem to wcale zmienia się w trochę, a człowiek ledwo stoi na nogach. Państwo polskie nie chce karać za nieuzasadnione wzywanie karetki. Choć mamy możliwość wezwania policji, która wystawi mandat, to nikt się do tego nie rwie. Mój rekord czekania na policję to dwie godziny, a wtedy blokuję karetkę na dłużej niż na samą nieuzasadnioną wizytę. A do tego naszą codziennością są wyzwiska i agresja fizyczna, kiedy chcemy wezwać policję, to się jeszcze potęguje.

Mówiąc o agresji w stosunku do ratowników, mówisz o sporadycznych przypadkach, które sobie opowiadacie jak historie czy o powszechnym zjawisku?

- Mówię o swoich doświadczeniach, ale jestem przekonany, że to dotyczy każdego z nas. W różnej częstotliwości. Czasem się zdarzy trzy razy w tygodniu, a czasem raz na miesiąc. Wtedy wychodząc z wizyty ratownik się trzęsie nie dlatego, że ktoś umarł mu na rękach, ale dlatego, że znów dowiedział się, że jest szmatą. Zakładasz, że ludzie cię będą cenić za to, co dla nich robisz, a czasem początek wizyty to jest wieszanie na nas psów, a niejeden ratownik te chęci pomocy przepłacił już nożem w plecach. Na przykład ostatnio ratownik osiem razy został dźgnięty w klatkę piersiową, a załatwił go tak pacjent z covidem, który nie chciał się poddać hospitalizacji. Ja uważam, że na agresję nie można odpowiadać agresją, więc zawsze staram się spokojnie reagować. Kiedy ktoś mówi do mnie niecenzuralne słowa dotyczące tego, co o nas i o całej służbie zdrowia myśli, pytam: "Czy mogę najpierw uratować życie pana żony, a potem posłucham, jak mnie pan obraża?". Czasem mówię też wprost, że mnie to boli, bo przecież nie mam wpływu na to jak działa ochrona zdrowia, jestem tylko trybikiem w tej wadliwej maszynie. Nie tylko walczymy o życie ludzi, ale walczymy też o własne, żeby nas ten system nie wykończył. W zasadzie jesteśmy jego ofiarą, bo nic tak nie poniża jak nasza stawka godzinowa.

Ile zarabiacie?

- Rozpoczynający pracę ratownik zarabia najniższą stawkę godzinową 17 zł lub jeśli jakimś cudem ma etat to najniższą krajową. Do tego dochodzą dodatki za pracę w nocy, w weekend i święta, czyli dodatkowe kilka złotych za dyżur. Przy normalnej pracy 168 godzin miesięcznie chłopaki po 20 latach pracy nie mają nawet 3 tys. Na rękę, bo oczywiście mówimy o kwotach brutto. Na szczęście na przestrzeni trzech ostatnich lat doszedł dodatek ministerialny w wysokości 10 zł brutto brutto, podwójnie ubruttowiony. Tylko pamiętaj, że do tego, najczęściej jesteśmy na działalności gospodarczej, a nie na etacie, więc po naszej stronie leży także opłata za potrzebne do pracy badania, ubrania, buty, ubezpieczenie, co pięć lat musimy spełnić obowiązek szkoleniowy. Teraz dodatkowo ratownicy medyczni, w większości miejsc w kraju, kupują dla siebie sprzęt ochrony osobistej, gogle czy specjalistyczne maski.

Czyli ratownikowi zostaje za miesiąc swojej pracy po odjęciu tych wszystkich kosztów około 3 tysięcy?

- Gdyby pracował na jeden etat, tak. Ale tak się nie da utrzymać rodziny, więc pracuje na dwa. Żeby zostać kierownikiem zespołu medycznego musisz wypracować pięć tysięcy godzin w ochronie zdrowia. Normalnie człowiek wyrobiłby to w dwa i pół roku, a ratownik w półtora roku, w samym pogotowiu czy szpitalu, a mamy jeszcze inne miejsca pracy.

W półtora roku wyrabiacie dwa i pół roku pracy, to znaczy, że pracujecie miesięcznie po 270 godzin?

- Jako ratownik medyczny. Do tego ratownik często pracuje jeszcze w straży, szpitalu albo na przykład szkoli, jak ja, z zakresu pierwszej pomocy. Średnio na jednego ratownika przypada minimum 300 godzin pracy miesięcznie. Zobacz, jaki to piękny system. Wystarczy dać ludziom głodowe wynagrodzenia i możliwość pracy bez ograniczeń. I gotowe, ani nie potrzebujesz większego budżetu, ani większej liczby pracowników. Tylko wyobraź sobie, że dzięki temu my, mając 30 lat pracy, mamy tak naprawdę 60 przepracowanych lat. Nie mamy urlopów, jesteśmy koszmarnie przepracowani, a jednocześnie nasza praca wymaga ciągłej uwagi, nie ma w niej miejsca na błąd.

Czy podniesienie wynagrodzeń rozwiązałoby problem przepracowania ratowników?

- Nie, bo ratownicy już tak funkcjonują, to silniejsze od nich. Więc trzeba dać podwyżkę, dając jednocześnie ograniczenia godzin.

Czego brakuje w tym systemie poza lepszym wynagrodzeniem?

- Zdjąć z zespołów wyjazdowych ratowników po 55 roku życia. Przecież są to idealne osoby do szkolenia młodych, wchodzących w zawód. A tak wyobraź sobie 60-letniego ratownika, który biega po schodach z noszami, skoro od 40 lat pracuje po 300 godzin miesięcznie. W dużej części fizycznie. W pogotowiu nie ma ekipy, która sprząta karetki, z krwi, z wymiocin, z odchodów, to też robimy my. Do tego opieka psychologiczna. Ja od 12 lat pracy nigdy nie miałem takiego wsparcia, a nie wiem, czy go nie potrzebowałem. My też sami nie szukamy pomocy, nie chcemy się przyznać do tego, że coś może być dla nas za trudne. Jednak jeśli taka konsultacja byłaby np. konieczna raz na pół roku, byłoby to bardzo dobre rozwiązanie. Paradoks jest taki, że ratownik medyczny, który ma dostęp do bardzo niebezpiecznych narzędzi, do leków, którymi można bez problemu odebrać życie, nie musi przejść psychotestów. Niby są one, jeśli chcemy zostać kierowcą pojazdu uprzywilejowanego, ale nie każdy ratownik musi nim być, może nawet w ogóle nie posiadać prawa jazdy. To także jest do zmiany.

Jak słucham twojej opowieści to zaczęłam się zastanawiać, jaka jest motywacja do wybrania akurat takiej drogi zawodowej. Czy wielu ratowników rezygnuje?

- Sam się nad tym zastanawiałem. Na pewno jeszcze jak ja szedłem na studia, problemem był brak wiedzy, nie dało się znaleźć tych informacji, jak faktycznie wygląda potem praca. Często też studenci mają swoją wizję i wcale nie weryfikują tego, z czym przyjdzie im się mierzyć. Na studiach nam powiedzieli, że będziemy bohaterami, jak lekarze, będziemy mogli ratować życia, że ludzie będą nas kochać. Rzeczywistość jest inna. Wiele osób odchodzi, bo są rozczarowani, albo nie dają rady tak pracować. Ale w końcu jest też sporo takich osób jak ja, które zostają. Na pewno to poczucie, że jestem fachowcem, że umiem uratować człowieka jest budujące. W każdej trudnej sytuacji, w której się znajdę wiem, że niewiele osób umiałoby sobie z nią poradzić. To fajne, mieć poczucie, że umiesz robić coś wyjątkowego. Na pewno jest też satysfakcja, jak uratujesz życie człowiekowi i ciągła adrenalina, bo nigdy nie wiesz, co dziś cię spotka. Ja na przykład na swój pierwszy poród czekałem 10 lat.

Właśnie, jakie wydarzenia zostają w głowie ratownika? Pamiętasz pierwszego pacjenta, który zmarł ci na rękach, czy takie wspomnienia się wymazują?

- Nie pamiętam, pewnie to wymazuję dla swojego zdrowia psychicznego. Pamięta się sytuacje, które budzą bardzo skrajne emocje. Ten poród pamiętam świetnie. Nie przeżyłem tak porodu dwójki swoich dzieci. To nie są żarty. Byłem tam tylko z kolegą ratownikiem. Emocje i adrenalina. Wszystko poszło tak jak powinno, ale ten pierwszy raz zrobił na mnie wrażenie, myślałem o nim jeszcze wiele razy. Pamiętam też wszystkie rzeczy nietypowe, tam gdzie jest dużo krwi, gdzie sytuacja dotyczy osób młodych, dzieci, kiedy nie mogę z jakiegoś powodu pomóc, bo na przykład osoba jest zakleszczona podczas wypadku. To poczucie niemocy jest bardzo frustrujące.

Naturalną konsekwencją jest utrata wrażliwości w tej pracy, żeby poradzić sobie z tyloma trudnymi sytuacjami?

- Każdy jest inny, jeden jest większym "ogrem", drugi mniejszym, ale na pewno musimy się zdystansować do tego, co się dzieje podczas pracy. Jak umiera nam pacjent mamy kilka problemów. Pierwszy to obciążenie psychiczne, w końcu obok jest rodzina, więc musisz być też psychologiem. Drugi, to że nigdy nie wiadomo, czy zaraz nie będziesz miał na głowie prokuratora, bo rodzina zarzuci ci, że to twoja wina. A teraz dochodzi kolejny problem, musimy uważać, żeby się nie zarazić, żeby nie przynieść tego cholerstwa do domu. Ten lęk o rodzinę bywa paraliżujący. Mimo tego nie chodzimy na zwolnienia, tylko idziemy do pracy, często z konieczności jeszcze bardziej zwiększamy liczbę godzin. Niestety pacjenci kłamią. Przyjeżdżamy do bólu brzucha, a okazuje się, że pacjent zataił, że ma gorączkę lub wioząc go dowiadujemy się, że był na kwarantannie, bo wrócił zza granicy. Niestety mogę się po tygodniu dowiedzieć, że mój pacjent okazał się dodatni, czyli ma koronawirusa. Wtedy wszystkie osoby, u których byłem później powinny iść na kwarantannę, do tego moja rodzina jest zagrożona.

Spotykają was jakieś miłe gesty ze strony ludzi lub firm?

- Tak, restauracje dbają, żebyśmy mieli ciepły posiłek, bo czasem nawet nie mamy kiedy o tym pomyśleć. Na stacjach paliwowych możemy wypić kawę za darmo. Wydaje się, że w internecie teraz jest trend, żeby okazywać wdzięczność pracownikom ochrony zdrowia, w tym ratownikom.

Zawód ratownika miał problemy z wizerunkiem po takich akcjach jak kilkanaście lat temu z pavulonem. Myślisz, że pandemia sprawi, że ten poziom szacunku do was i wdzięczności wzrośnie na stałe?

- Obawiam się, że to może być tylko na chwilę. Niestety niewłaściwe zachowanie jednej osoby potrafi wpłynąć na postrzeganie wszystkich wykonujących dany zawód na lata. Jednak cała masa poświęcenia i zaangażowania tysiąca ratowników nie musi tego na stałe poprawić.

Trójmiejski rynek pracy to różnorodność i ciągłe, dynamiczne zmiany. Ciekawe, niszowe profesje i zawody, które w chwilę zdobywają popularność. Chcemy pokazać czytelnikom nie tylko warte poznania profesje, ale także niezwykłych ludzi, którzy z pasją opowiadają o swojej pracy. Temu ma służyć cykl wywiadów "Ciekawe zawody".


Opinie (98) 4 zablokowane

Wszystkie opinie

  • Za najniższą krajową (5)

    Mam kolegę, ratownika. Przy 300 przepracowanych godzinach w miesiącu zarabia 9000 zł brutto, jest na działalności więc odejmuje od tego około 1500 zł, daje to 7500 na rękę przy 300 godzinach. Na rękę ma 25/h. To jest najniższa krajowa? Czy to jest mało? Stać to na wynajem mieszkania w centrum Gdańska, leasing samochodu, jako hobby strzelectwo sportowe, które tanie nie jest. Nawet jak będę robił nadgodziny w pracy, nie ma szans żebym tyle zarobił. Tyle w temacie. Co nie zmienia faktu że bardzo szanuję pracowników ochrony zdrowia.

    • 3 8

    • 75 godzin w tygodniu

      • 0 0

    • (1)

      Dwa etaty 300 h zapraszam. To nie są żarty. 9000 -1500 ZUS i 1000 średnio podatku- ubrania, kursy i szkolenia , ubezpieczenia, brak urlopu i później ludzkiej emerytury, sory ale zostaje z 15-17 zł na rękę. Zapraszam do odebrania porodu godzinka pracy i 15 zł w kieszeni.

      • 0 0

      • Co miesiąc nie kupujesz ubrań, chyba że je od razu wyrzucasz. Kursów tez nie robisz co miesiąc.

        • 0 0

    • Hmm

      Spróbuj popracować 300 godzin w ratownictwie.
      Zmienisz zdanie po miesiącu
      Zapewniam Cię

      • 2 0

    • A chciałbyś pracować 300h miesięcznie?
      16h dziennie od pn-pt ale weekendy wolne na hobby strzelectwo

      • 4 0

  • Wiecej zarabiaja (3)

    Mój brat jest ratownikiem i przy 200 H zarabia około 8 tyś.zl ale jest na własnej działalności,więc niech w końcu przestaną opowiadać jak to mają zle zawsze można pójść na kasę do marketu.

    • 5 6

    • Hmm (1)

      40 złotych za godzinę dla ratownika na kontrakcie powiadasz.
      Podaj miejsce pracy brata kolego

      • 1 0

      • Nic nowego.

        • 0 0

    • słuszna uwaga !!!!

      • 0 1

  • podziwiam (3)

    ale o kase trzeba tez walczyc, proponuje opisac drugi zawod jakim sa diagnosci- elektroradiolodzy, nikt nie wie czym sie zajmuja wszedzie sa pomijani zarabiaja rowniez najnizsze krajowe , a studia sa te same co dla wydzialow lekarskich, przykre to ze ten zawod nie jest podpiety nawet pod zawody medyczne, nie naleza nam sie dodatki za prace w narazeniu, nie naleza nam sie testy, nic sie nam nie nalezy ale jak pacjent przyjezdza tylko do szpitala to wlasnie diagnostyka jest jako pierwsza bez niej nie ma leczenia...

    • 8 0

    • Tak, ale nie porównujmy wstawiania próbówek do aparatu z reanimacją. (1)

      • 0 1

      • Każdy ma prawo godnie zarabiać. Nie spisie juz o całym pionie administracyjnym w szpitalu. Spychani na bok, bez nich żaden szpital nie funkcjonowały nawet jednego dnia.

        • 0 0

    • Popieram fizyków medycznych.

      • 0 0

  • Dziękuję że jesteście!

    Że walczycie o ludzkie życie, w tak trudnych warunkach. Nie mam tu na myśli COVID-19. Wszyscy powinniśmy walczyć o godne warunki pracy i płacy ratowników, pielęgniarek, salowych, gońców itd.

    • 2 0

  • Dziękuję

    Osobiście jestem wdzieczna i do końca życia będę wdzięczna ratownikiom którzy przyjechali do mojego wypadku 8 grudnia 2017 roku, dzięki ich wiedzyn i profesjonalnemu podejściu oraz zaangażowaniu A przedewszystkim szczerej chęci niesienia pomocy dziś chociaż wciąż jestem w trakcie leczenia mam swoją nogę która tuż po wypadku była prawie obcieta.
    Panowie ratownicy przywieźli mnie do najlepszych ortopedów dosłownie dzwoniąc do lekarza z pytaniem czy lekarz jest na dyżurze, ponieważ byłam przytomna usłyszałam pytanie cyt."Marek masz dyżur...To dobrze weźmiemy Ci dziewczyne z wypadku .." i przywieźli mnie do szpitalna Kopernika na Nowych Ogrodach dzięki tym ratownikom i ich profesjonalizmowi trafiłam w ręce najlepszych lekarzy
    Ogromnie im za to dziękuję ponieważ jak się później okazało gdybym trafiła do innego szpitala dziś na pewno była bym bez nogi
    Dziękuję z całego serca dziękuję
    Jednocześnie podziękowania należą sie ekipom ratowniczym które woziły mnie na komorę hiperbaryczna ale również wszystkim pracownikom służby zdrowie, od tego feralnego dnia wypadku wciąż jestem w trakcie leczenia i tylko dzięki wsparciu tych wszystkich wspaniałych ludzi przetrwałam ten najgorszy czas w poczuciu że jestem w dobrych rękach , w rękach profesjonalistów.
    Dziękuję

    • 5 0

  • godne podziwu (7)

    ale pamiętajmy, że masa ludzi pracuje na smieciówkach za najniższa krajowa i nikt artykułu o nich nie napisze...i posiłku też nikt nie przywiezie, a przerwa trwa 15 minut na 12 godzin pracy.

    • 21 36

    • Niby gdzie? (6)

      W ostatnich latach nie było problemu ze znalezieniem lepiej płatnej pracy niż minimalna pensja.
      Jeśli więc "masa ludzi" tak pracuje to chyba na własne życzenie.

      • 9 7

      • (1)

        U mnie w firmie dostajesz na dzień dobry prawie średnia krajowa, pierwszy miesiąc tylko na zleceniu, żeby obczaić czy ty się nadajesz, a tobie czy się podoba, a i tak większość pracuje jak za karę i trzeba ich ganiać do roboty bo najchętniej by cały czas stali i pie****lili o d** Maryny. Co jest nie tak z nami, Polakami?

        • 1 0

        • cebulaki polaki

          to jest nie tak, że polacy tacy jak ty cebulaku sa nalogowymi kłanczuchami , którzy poprawiaja sobie nastrój kosztem obsmarowania innych ludzi

          • 2 0

      • (3)

        Też pracuję za najniższą krajową jako ochroniarz na AWFie.
        Dawno bym już zmienił pracę gdyby nie to, że studenci z Azji bardzo nas szanują przez to, że dzięki nam czują się bezpiecznie w akademikach.
        Polacy natomiast wszczynają burdy z Chińczykami pod wpływem alkoholu - bo są u siebie i "mogą wszystko". No i ci ciągle "śnięci" studenci imprezujący do rana.

        • 9 4

        • (2)

          Czyli nie zmieniasz pracy i zmarnujesz sobie życie jako ochroniarz, za najniższą krajową, bo zagraniczni studenci czują się przy Tobie bezpieczni...

          • 6 1

          • (1)

            Ochroniarz w tych czasach niazla fucha 10 dni pracy po 24 godziny daje 240 godzin z tego 70 godzin w pracy przespanych,80 godzin w internecie,efektywnej pracy gora 90 godzin i jeszcze ostaje 20 dni wolnych i wyplata 3500 z premią.Tak że z tym zmarnowanym życiem przesadzasz,zmarnowane życie to codzienne chodzenie do roboty prawie za te same pieniądze i czekanie cały rok na marny urlopik 26 dniowy.

            • 1 0

            • Nie rozśmieszaj mnie krótko mówiąc.

              • 0 0

  • I tym powinien się w końcu zająć minister zdrowia. (2)

    Przecież to jest jakiś cyrk. Ludzie którzy ratują życie, nie dość że są marnie wynagradzani to jeszcze spora część z nich obsługuje na działalności dwa etaty (bo za coś muszą żyć), sami kupują sobie kombinezony itp. I sami finansują badania.

    To jest chore...
    Politycy, do roboty. Naprawcie to wreszcie!

    • 54 2

    • (1)

      Wszystko co jest państwowe jest tak nisko opłacane. Nie tylko ratownicy ale pielęgniarki, lekarze, nauczyciele itd. Dowiedziałem się, że lekarz na etacie państwowym dostaje ponad tys. wypłaty minimalnej czyli poniżej średniej krajowej. Dlatego tak wielu medyków pracuje prywatnie albo pakuje walizkę i na zachód. Moja kuzynka aby zrobić specjalizację lekarską musiała za darmochę robić w GUM`ecie przez dwa lata. Opłaty za przejazdy z własnej kieszeni. Po uzyskaniu tytułu lek. med. dostawała na etacie 1800 PLN brutto w jednej z Gdyńskich placówek medycznych. A jeszcze pitoleni politycy dziwią się, że wykształceni ludzie uciekają. Na siłę nawet miała wejść w życie albo weszła ustawa, która mówi o odpracowaniu po zakończonej nauce.

      • 8 2

      • Biedni lekarze, każdy rozbija się samochodem za kilkaset tysięcy.

        Pewnie w totolotka wygrali.

        • 0 2

  • To niepojęte że ludzie którzy ratują życie zarabiają tak małe pieniądze! (4)

    A jeżdżą do najcięższych przypadków! Ludzi zmiażdżonych w wypadkach, zapijaczonych, rozkładających się żuli i innych okropieństw. Zawsze miałem dla Was największy szacunek, bo jednak lekarz w szpitalu otrzymuje już zazwyczaj pacjenta przygotowanego do leczenia, czystego, itd. Polska jest krajem chorym od wielu, wielu lat. Jeśli ratownikom medycznym płacimy takie grosze to jak to o nas świadczy?

    • 27 4

    • Lekarz na SOR dostaje czystego pacjenta? (1)

      Ten pijak, co zarzygał karetkę, zesr... się na sorze i będzie próbował się bić. A jak będzie nieprzytomny, to trzeba mu zrobić TK głowy, bo jak zejdzie, to przyjedzie prokurator i rodzina. Lekarz z SOR i ratownik operują na tej samej klasy pacjencie, zadaniem ratownika jest dowieźć go żywego do szpitala, zadaniem lekarza utrzymać przy życiu. Ratownik oczywiście dostaje głodowe stawki, lekarze mają lepszą kartę przetargową, ale tak samo pracują ponad siły, bo po prostu jednych i drugich jest za mało, bo to nie jest robota w przychodni (z całym szacunkiem dla lekarzy z przychodni)

      • 2 0

      • Jednych i drugich należy doceniać! Szacun dla nich, ja bym się do tego nie nadawał.

        • 2 0

    • mogli się bardziej wykwalifikować, to nie lekarz

      • 0 8

    • Polska jaka jest taka jest. Nie zapominajmy dzięki komu. Kiedyś będzie lepiej. Ale niezbyt szybko.

      • 3 0

  • ile płacą w Stanach, Norwegii, Rumunii i Albanii?

    i pracują tam?

    • 0 0

  • (1)

    ciezka robota... bylam na szkoleniu z pierwszej pomocy prowadzonej m.in. przez Pana Karola. rewelacja!!! polecam!!!

    • 3 0

    • Pozdrawiam

      • 0 0

alert Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.